Showing posts with label 1974. Show all posts
Showing posts with label 1974. Show all posts

CONCERT

Auditorium RAI [Broadcast], Milano
13 September 1974

SPAZIO MUSICALE: Registrazione per le "Variazioni su tema"
MUSICAL SPACE: Recording session for the "Variations on a theme"

Gino Negri currator
Mariolina Cannuli presenter
Fulvio Tolusso director
Mariano Mercuri scene

Recording date

Note: Project’s first announcement made on July 1974, recorded on September and start presenting from 25 October 1974 on RAITV.

Dopo avere affrontato nelle precedenti puntate in contrasti, le forme e i luoghi comuni musicali, oltre ai grandi personaggi femminili della lirica, la nuova serie di Spazio Musicale, che a partire da stasera s'intitolera Variazioni sul tema, si propone, sotto l'esperta guida de maestro Gina Negri e con la presentatrice Mariolina Cannuli, di approfondire personaggi e argomenti del pentagramma anche nei loro rapporti con, la letteratura e con il teatro, illustrandol, ovviemente, con i nomi piu noti nel campo della cultura attuale: cantanti, registi, attori, direttori d'orchestra, solist. Ecco nomi: Giulietta Simionato, Magda Olivero, Giuseppe di Stefano, Fiorenza Cossotto, Renata Scotto, Leyla Gencer, Valentina Cortese, Vittorio Gassman, Giorgio Albertazzi, Valeria Moriconi, Paolo Poli, Maurizio Pollini, Giorgio Strehler, Franco Zeffirelli, Riccardo Muti.
La regia sara di Fulvio Tolusso, che subentra a Claudio Fino. La puntata odierna ha per tema il "Moro di Venezia", ossia l'Otello verdiano, che avra in Manuela Maggioni un soprano delle toccanti qualita espressive nell'interpretazione della celeberrima "Canzone del salice". (Vedere servizio alle pagine 125-129)

After having faced in the previous episodes in contrasts, forms and musical clichés, in addition to the great female characters of opera, the new series of Spazio Musicale, which starting tonight is entitled Variations on the theme, is proposed, under the expert guide of maestro Gina Negri and with the presenter Mariolina Cannuli, to deepen the characters and topics of the pentagram also in their relations with literature and theatre, illustrating it, obviously, with the best known names in the field of current culture: singers, directors, actors, conductors, soloists. Here are names:
The direction will be by Fulvio Tolusso, who takes over from Claudio Fino. Today's episode has as its theme the "Moro di Venezia", ​​that is the Verdian Othello, which will have in Manuela Maggioni a soprano of touching expressive qualities in the interpretation of the famous "Willow Song".

1974.10.25 Il moro di Venezia
Music: Giuseppe Verdi

1974.11.08 La sposa di Lammermoor
Music: Gaetano Donizetti

1974.11.15 Raccontare, Imitare, Descrivere
Music: Debussy, Kuhnau, Rossini, Schumann, Strauss, Verdi

1974.11.22 Violino, flauto, arpa, chitarra…
Music: Dowland, Paganini, Salzedo, Tartini, Tournier, Vivaldi

1974.11.29 Orfeo
Music: Gluck, Jobim, Monteverdi

1974.12.06 Figaro
Music: Mozart, Paisiello, Rossini

1974.12.13 No record available

1974.12.27 Tosca
Music: Puccini



RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 July 

RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 October 20 - 26

Un nuovo ciclo TV di «Spazio musicale», la rubrica a cura di Gino Negri, presentato da Mariolina Cannuli


di Luigi Fait

Roma, ottobre

Sono molteplici le tecniche della di vulgazione e della educazione musicale: non sempre quelle del concerto, con gli interpreti in frac, si rive lano le più suadenti, le più opportune. E quando gli appuntamenti con un auto re o con un esecutore si fissano sul piccolo schermo, certe dimension; umane, poetiche e corali, che trionferebbero probabilmente in un comune auditorio, rischiano addirittura di scomparire. Così, per la televisione, urgono uomini e artisti disposti a calare le sinfonie ei melodrammi dalle altissime nicchie, dai luoghi consacrati nei seco- : che top in discorsi, di biblioteca. impegnandosi in in contemplazioni e in analisi estetiche, mirano r a intimidire, a morvente a tificare il sincero appassio nat, di musica.

Direi che, nonostante le difficoltà, nei nostri pro grammi televisivi si siano compiuti da qualche anno notevoli sforzi per arric chire le normali stagioni del pentagramma con tra smissioni più alla mano, con argomenti aperti, sia per la forma sia per il contenuto, alla più vasta platea. Ne è stato ideatore e curatore il maestro Gino Negri, che annuncia i propri incontri con la sigia di Spazio musicale. Egli evita ogni etichetta accademi ca e parla di personaggi, di opere, di strumenti, Con chiarezza, con semplicità, con cordialità. Fa uscire i fondamentali capitoli della storia della musica dalle bacheche e li offre anche chi non sa necessaria mente di contrappunto, di quarta corda, di dodeca fonia.
 
Nel nome di Verdi

Per la serie che si inizia questa settimana e che si articola in quattordici pun tate dedicate ad altrettanti soggetti è stato scelto il titolo di Variazioni sul te La presentatrice a Dolina Cannull ! c35 ciclo si apre nel nome di Giuseppe Verdi: in program ma II Moro di Venezia, ossia l'Orello, personaggio formidabile, annota il mae stro Negri, ma umanamen negativo, attorno al qua le Verdi, ispirandosi con Boito alla tragedia di Shakespeare, ha costruito un'opera ricca di di pagine indimenticabili. Qui si of friranno ovviamente i punti salienti del melodramma con la partecipazione, fra à altri, del baritono Aldo Protti e del soprano Ma nuela Maggini: quest'ulti ma impegnata nella strug gente Canzone del salice, patetica storia d'amo re sottolinea sempre i Negri - che Desdemona, mettiamo da parte i rigori accademici

In quattordici puntate (che si intitolano «Variazioni sul tema») il programma si propone di parlare di personaggi, di opere, di strumenti con chiarezza e semplicità. Folta la partecipazione di artisti famosi. I poemi sinfonici ispirati alle tabacchiere e alle locomotive assoluta da sinistri presentimenti, racconta all'amica Emilia. E un addio a Emi all amore, alla vita A cominciare d prima trasmissione avremo dunque l'occasione di conosce re o di rivedere alcuni protagonisti della vita artistica d’oggi.
A Milva Gino Negri ha affidato una canzone dal film Orfeo negro. In alto, la ballerina Liliana Cosl
In ordine di tempo fra gli altri, Renata Scotto, Giulio Fioravanti, il violinista Cesare Ferra resi, la chitarrista Linda che Negre convinto che Calsolaro, Milva (si, per non si debba continuare a tenere forzatamente sepa rati i due generi, leggero e classico), is Fracci, il pia nista Mario Delli Ponti, Renato Capecchi, la Sciutti, Rolando Panerai, Peter Maag. Liliana Cosi, il pia Sergio Cafaro, Magda Olivero, Bolchi, Grego retti Claudio Fino, Arbasi no. Strehler, Bejart, il critico Lorenzo Arruga, Paolo Montarsole, Mafalda Favего, Giuseppe di Stefano, Placido Domingo, la Kabaivanska e Bergonzi: riproposti in filmati, in interviste, in colloqui, in interpretazioni, sia sulle scene sia negli studi televisivi o nell'ambiente familiare.

Autentico spettacolo

Ogni settimana avremo 45 minuti di autentico spet tacolo al di fuori dei rigori accademici. Negri stesso di voler parlare ei tempi delle onie: preoccupato per o che gli inserti filmati una qualche azione co reografica (pur sulle battute della Nona di Beetho ven) raggiungano i dieci minuti!

Ma, passiamo agli argo menti su cui Negri costruirà le variazioni in compagnia della Cannuli. Dopo l’Otello ecco la Lucia di Lammermoor di Donizetti.
Qui l'operac a e le sue sublimi fasi melodiche inducono maestro Negri anche al l'aneddoto, come quello sul brano «Cruda, funesta smania»;  «Si racconta che un baritono bolognese (tale Gamberini) avesse l'abitudine di entrare in scena piuttosto sbronzo. Si sa che in bolognese “turbato” puo anche significare “ubriaco”. Cosi, all'inizio della Lucia (Gamberini era Lord Earico) Normanno, armigero di Enrico, gli avvicina e gli dice - secondo il copione – “Tu sei turbato”, non l'avesse mai detto! “Turbato a me?” Gamberini si offende e da quel momento da luogo a un inverecondo happening, attacando di colpo quella “Cruda, funesta smenia” che doveva intorarsi viceversa (secondo Donizetti) qualche mi nuto dopo. Successe un finimondo.
Nella terza trasmissione si parlerà di violino, flauto, di arpa e di chitarra. Si affronteranno scottanti problemi dei conservatori, dove diventa sempre più faticoso con vincere i ragazzi alla disci plina degli archi e dei fiati. Poi Gino Negri passerà al più poetico argomen to dell'Orfeo: faranno obbligatoriamente capolino le omonime partiture di Monteverdi e di Gluck: ma anche quelle più recenti e meno «storiche» di Milhaud. Casella Malipiero, Strawinsky, Schipa junior, Hazon: mentre a Milva spetterà di intonare una canzone dal film Orfeo di negro di Camus. La quinta puntata è sul poema sinfonico, sulla musica descrittiva, a programma, con esempi da Richard Strauss (basta il Till Eulenspiegel per constatare quanti colori, quanti sentimenti, quanta leggenda si possa tradurre sul pentagramma), Dal musicista bavarese il discorso si allargherà a Liszt, a Mussorgksi, a Saint- Saens, a Respighi. E - perche no - si curioserà tra le vetuste espressioni di quei compositori che scorgevano nelle tabacchiere gli oggetti di concrete ispirazioni, se non altro grazie a carezzevoli carillon.

Il treno di Honegger

Dai profumi del tabacco Negri si sposta ai rumori e ai fumi di una locomotiva, di quel Pacific 231 di Honegger non davvero privo di suggestione. La carrellata di Spazio musicale continuerà sul Figaro di Beaumarchais. Si tratta di un personaggio che meriterebbe da solo una serie di trasmissioni per essere gustato nei chiaroscuri rossiniani e nelle tinte mozartiane nonché negli accenti di un Paisiello alle prese con un Barbiere di Siviglia. E partendo dalla popolare invettiva Di quella pira di Manrico (famoso tenore ver diano) Negri si divertirà a riproporre Il Trovatore (settima trasmissione), che precederà nel ciclo la puntata sul direttore d'orchestra, ieri e oggi: da Beethoven, sordo, sul podio per la Nona Sinfonia, fino alle immagini divistiche del nostri tempi, con Karajan, Maag, Prètre, Muti, Boulez e, per concludere, con due vecchi incredibilmente giovani, ossia Verdi e Toscanini: rivedremo il famoso direttore d'orchestra nell'inno delle Nazioni del Bussetano. Dopo l'Otello, la Lucia, il Barbiere ecco, nei nono appuntamento, la Tosca con la partecipazio ne (e non sarà l'unica volta in Spazio musicale) del le marionette Colla.

Altro tema affascinante sarà la fiaba: in primissimo piano lo Schiaccianoci di Ciaikowsky e quindi Sheherazade di Rimski-Korsakov, Hänsel und Gretel di Humperdinck, It flauto magico di Mozart e Pierino e il lupo di Prokofiev.
L'undicesimo argomento verterà sul regista e la musica: cioè su questa figura di artista che si va sempre più affermando nel mondo lirico, oscurando spesso e volentieri gli acuti delle primedonne e le intenzioni dei direttori d'orchestra. Poi, ricordando che Wagner metteva a punto per le sue opere sia il libretto, sia la musica, mentre molti altri (Verdi compreso) ricorrevano ai vari Piave, Gino Negri tratterà il lirico quesito di «parole e musica». Infine, per restare nel campo del melodramma, avremo nella tredicesima trasmissione un confronto tra le due Manon (di Massenet e di Puccini): sono tra le rare opere ispirate al medesimo soggetto che continuino ad avere fortuna insieme. E' risaputo che il Barbiere di Rossini ha invece soffocato quello di Paisiello e che l'Orello di Verdi ha avuto la meglio su quello di Rossini.
Il ciclo si concluderà con le variazioni sul tema «le maschere». Inevitabili dunque Un ballo in maschera di Verdi, Le maschere di Mascagni e ancora molte altre pagine similmente concepite a firma di Claude Debussy, Prokofiev, Strawinsky, Schönberg e Leoncavallo.

Luigi Fait

La prima puntata di Maria zioni sul tema in onda Tenerdi 25 ottobre alle ore 21,43 sul Nazionale TV.


RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 October 25 (N. 43)

RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 November 08 (N. 45) 

RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 November 15 (N. 46)  

RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 November 22 (N. 47) 

RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 November 29 (N. 48) 

RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 December 06 (N. 49)

RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 December 13 (N. 50) 

RADIOCORRIERE.TV                                                
1974 December 27 (N. 52)

RECITAL 

Hagia Eirene Museum, İstanbul
24 June 1974

2. ISTANBUL INTERNATIONAL FESTIVAL

Leyla Gencer soprano

Marcello Guerrini piano

Schumann Frauenliebe und Leben, op 42 Seit ich ihn gesehen
Schumann Frauenliebe und Leben, op 42 Süßer Freund, du blickest mich verwundert an
Schumann Frauenliebe und Leben, op 42 Er, der Herrlichste von allen
Schumann Frauenliebe und Leben, op 42 Nun hast du mir den ersten Schmerz getan

Chopin Polish Songs op.74 No.1 Zyczenie (The Wish)
Chopin Polish Songs op.74 No.2 Wiosna (Spring)
Chopin Polish Songs op.74 No.10 Wojak (The Warrior)
Chopin Polish Songs op.74 No.19 Dumka (Reverie)

Bellini Composizioni da Camera Il fervido desidero Arietta
Bellini Composizioni da Camera Dolente immagine di Fille mia Arietta
Bellini Composizioni da Camera Vaga luna, che inargenti Romance
Bellini Composizioni da Camera Ma rendi pur concento Arietta

Donizetti Amor, mio nume, eccomi a’ piedituoi
Donizetti Le billet doux
Donizetti A mezzanotte
Donizetti La mere et l’enfant

Recording date 

Photos © IFCA ARCHIVE, Istanbul


Note: The recital broadcast by TRT

Festival Poster Design by Motif Reklam (?)




DOSTLAR ARASINDA

LORENZO ARRUGA
 
Geniş ve sihirli sahnelerin pelerinlerinden, tahtlarından, kişilerinden ve eski zamanların büyülü havasından sıyrılarak şarkılaştırılmış şiirlerin sunulduğu bu olağanüstü toplantıda Leylâ Gencer neyi ifade etmek istiyor? Bir kültür hareketini mi? Ancak yazarlarının büyüklüğü ile sağlanabilen, böylesine ayrı fikirlerin ve üslupların, unutulamayacak kadar güzel dakikaların birbirlerine yaklaştırılması sanat ve tarih gerçekleri üzerinde düşünmeye alışık olanları ilgisiz bırakmayacağı için, belki! Bir fantezi mi? Belki! Şan'ın kendisine has özelliklerini ifade edebilme gücü ile bir partisyonda gözlerden kaçabilen o küçücük cümle ile müzik aşinalarını ağlatmayı bilen şan sanatçılarının en başarılarından biri olan Leylâ Gencer, seçtiği türün metinleri önünde stili ile yepyeni buluşlar sunacağı için mümkün! Şarkı söylemek ve dinlemekten başka bir şeyin düşünülmediği, hatta olmadık saatlerde böylesine kendiliğinden ortaya çıkmış yoğun ve tekrarı güç gecelere katılmaları için arkadaşların telefonla arandığı, partisyonların alınıp geç vakitlere kadar okunduğu bir gece mi? Mümkün! Çünkü bu programın tüm eserlerinin, kişisel ve bağımsız seçiminin nedeni, yorumuna, müzik tutkusuna, kavramına, duyma zevkine aynı hislerle ortak olanları arama arzusudur. Fakat bütün bunlar biraz kendiliğinden, üzerine düşülmeden oluşur. Nefes almanın, insanlar ile karşılaşmanın bir hayat gereği oluşu gibi.
Peki öyleyse, şiirleri ve şarkıları ile bu yeni Leyla Gencer'in yapmak istediği nedir? Her şeyden fazla Avrupalı romantiklerin en doğru yoldan, en basit şekilde, iç dünyalarına girmek, kendisi ile aramızda samimi, yalnız sanatla, zekâyla, karşılıklı bir konuşma yaratmağa davet etmek! Bunun için gece, ince, hisli, rikkatli Robert Schumann'ın aşkının büyüsünü, zevkini, gözyaşlarını ve yalnızlığını esindiren ince zevklerle bezenmiş dört eseriyle başlar. 1840 yıllarında yazılmış olan bu eserler, önceden başlanmış bir konuşmanın devamı imiş gibi bir cümle ile başlar. Bu tarza, ancak söylenmiş olan kelimeler üzerinde değişken armoniler, nüanslardan yapılı ve kelimeden oluşan ve her türlü yaşantıya katılan, kaybolmuş bir mutluluğun sırrını taşıyanın itirafları ile yüklü bir ruhun meydana getirdiği yoğun renkler... ve artık kelimelerin söyleyemediklerini tek başına bitiren piyanonun sesi. Yine Schumann ile aynı zamanlarda yaşamış Frederic Chopin'in ölümünden sonra bulunmuş kısa yaşamının ürünlerinden olan eserleri ile devam eder Leylâ Gencer. Burada besteciyi, Polonezlerin büyük, virtuozist ve hatta biraz da gösterişli Chopin'i olarak değil de genç kızın doğaya uzanmasını, çoban kızının ilkbaharı hissederek yöresinin hüzünlü türküsünü tutturmasını, savaşa yönelmiş atların hayali dörtnala gidişlerini canlandırıp kalbi heyecanlandıran ve neredeyse halk şarkılarına benzeyen Polonya melodilerini esinlendiren basit ve daha hafif bir Chopin olarak görmekteyiz. Fakat bütün inceliği, cümlelerin net dönüşmesi ve titrek bir melankoli içindeki son şarkı, uzaktaki bir huzuru ve gizli bir endişeyi dile getiren bir sone, bir prelüd gibi saf ve yoğundur.
Bundan sonra daha teatral, yine de ifade güçleri ile seyirciyi heyecanlandırmamaya dikkat eden iki kişinin karşılıklı olarak dertleşmesinin ifadesi olan ve bir lied'in sınırlarını aşmayan ve sanatçının çok sevdiği İtalyan operacıları gelmektedir. Başlangıçta bunlar, sanki bir modanın kendine özgü kompozisyonlarına benzerler. Oysa yavaş yavaş değinilip geçilen, söylenmemiş şeylerin anlamı duyulmağa başlar, sanki Vincenzo Bellini, Gaetano Donizetti bizlere operalarının sakladıkları fantezi, buluş ve duyguları, çalışmalarının gizli notlarını sunarmışçasına..., örneğin Bellini'nin «Vaga luna che inargenti»sindeki o uzun, bitmeyecekmiş gibi, ürpertili melodisindeki mezürlerin akışı, «Meine Liebe»deki enterval'lerin açılışı ve ani toplanışı, doğa, sevgi ve tarihi özünde toplayan şarkıdaki kelimeler gibi. Bu eserlerin bestelendiği tarihler belli değildir. Bellini için 1830 başları, Donizetti için ise bu tarihin biraz öncesi kabul edilir. Fakat bu o kadar önemli değil. Asıl önemli olan büyük bir ressamın çizdiği eskizin her birimiz üzerinde bıraktığı derin, çekici, izler gibi bizi etkilemesidir.
Franz Liszt, gerçekte ise Liszt ve Francesco Petrarca'nın uyumu ile son bulur Leylâ Gencer'in gecesi. Orta çağın ünlü ve büyük İtalyan ozanının eserlerini Liszt, bir nevi resitatif eleştiri olarak sunmuştur; tıpkı müzik aracılığı ile şiirin ruhunun aktarılması gibi. 1833'te Liszt'in bestelediği bu müzikte, romantik çağın olgunluğuna varan kişinin bütün bilinci mevcuttur, kelimenin ifade etmek istediğini piyano ile, cümlenin heyecanını müzikle birleştirme yoluyla yansıtabileceğini bilen kişi gibi. 19. yüzyılda Petrarca'yı müzik dünyası dışında bu kadar güzel, bu kadar zengin, böylesine inandırıcı şekilde anlamasını bilenler pek azdır. İşte Leylâ Gencer, bizden, hafif ve duygulu bir şan parçasını dostça paylaşılması gereken bir armağan gibi sunarak ayrılıyor.
Ama daha yakın olmamızı isteyen Leyla Gencer bu kısa müzik ve söz beraberliği ile bizlere neyi anlatmak istiyor? Ufak şeylere yansıyan gerçeğin eski öyküsünü... bir anda bütün evreni kavrayabileceğimizi ve onu sevebileceğimizi... Çünkü bu programda, romantiklerin de söylemek istedikleri budur. Yani gerçekte olanlara katılmak, onları olduğu gibi anlamak ve ifade edilmesi istenen motifle bağlantıyı kurmak. İşte onlar gibi romantik olan Leylâ Gencer ülkeler, yıllar, stiller ve konular boyunca bir lied sıcaklığı ile bunların arasından geçmektedir: bir düşünce ve ışık izi bırakarak.

LEYLA GENCER

BÜLENT TARCAN

Lirik sanatın bu büyük siması, dünya çapındaki ses sanatçıları içinde, çağımızın ünlü bir sopranosu olarak yer alıyor. Leylâ Gencer, nadir kaliteli ve üstün imkânlarla dolu sesini, büyüleyici kadınlığı ve zekâsını katarak elde ettiği sahne kişiliği ile bir araya getirmesi sayesinde oynadığı her eserin dişi kahramanını tüm özellikleri ile yeni baştan yaratanlardandır. Ses ve oyun onda birbirine bağlı, çözülemeyen bir bütündür. Violetta'yı söylerken karşımıza 1840 salonlarının Marie Duplessis'ini getirir. Lucia'yı oynarken, Walther Scott'un acıklı dramının kurbanı ile birlikte karanlık İskoç şatolarının kâbuslu havasına sürükleniriz. Bakışları ile celladını bile, palasını saklamaya mecbur eden acıklı bakışlarıyla Anna Bolena olarak sizi iliklerinize kadar titretir. Opera sahnesindeki Leylâ Gencer, işte böylesine güçlü bir sanatçıdır.
Konserdeki Leylâ ise karşımıza bütün bunlardan sıyrılan ideal bir müzik yorumcusu olarak çıkar. Bu müstesna ses, bir Schubert, bir Schumann veya Fauré'nin gözlerimize uğramadan gönlümüze, ruhumuza inen sanatının en samimi ileticisidir şimdi.
Gencer, başarılı kariyerini önce İtalya'ya giderek çeşitli opera topluluklarında baş rollere katılma yolu ile açtı ve daha sonra da çalışmalarını tümü ile yurt dışındaki sahnelere aktararak arak dünyanın en tanınmış operalarında istenen bir seviyeye yükseltti. Scala di Milano, Napoli, San Carlo, Roma operaları gibi İtalyan sahnelerinden başka, Birleşik Devletler, Sovyetler Birliği, Viyana, Paris, Hollanda, Batı Almanya ve İngiltere'nin büyük operalarında oynadığı başrolleri olağanüstü bir sanat gücü ile başaran Gencer, bugün çağımızın ismi unutulmayacak sopranoları arasın- da yer almış bulunuyor.
Opera sanatçısı ve kantatris Leylâ Gencer'in önemli bir yönü daha var: O, geçen yüzyılın, Pasta, Malibran, Grisi gibi, sesleri sayesinde dinlenebilen ve zorlukları yüzünden bu sanatçılarla beraber rampa'dan çekilen «bel canto» eserlerini, kudret ve kabiliyeti sayesinde yeniden diriltmiştir. Scala'nın ünlü hocası maestro Piazza, Sofya'daki bir opera konkurunda, Leyla'nın Anna Bolena'daki başarı- sını duyar duymaz, bana, «bu operayı ancak Leylâ diriltebilirdi» demiş ve ona hemen bir tebrik telgrafı çekmişti.
Ünlü Türk sopranosu Leylâ bugün İtalya'da yaşıyor. Yurdundan arada bir kuyruklu yıldız gibi geçer. Yakın bir tarihte büyük Floransa operasının açılışını yapmış ve o zor beğenen şımarık ortamın en çetin eleştiricilerinin hayranlığını kazanmıştır. Ona, opera mecnunlarının biricik Leyla'sı demekle gerçeği söylemiş olacağız.


1974.06.16 Arrival to Istanbul 
Photo Anatolian Agency (A.A.) 








With Suphi Ayvaz and Aydın Gün General Manager of the IFCA

INVITATION LETTER FROM MR. AYDIN GÜN, GENERAL MANAGER OF IFCA TO GENCER
17 January 1974

ACKNOWLEDMENT LETTER FROM MR. AYDIN GÜN, GENERAL MANAGER OF IFCA TO GENCER
25 July 1974

SON HAVADİS DAILY NEWSPAPER                                            
1974 May

MİLLİYET ART MAGAZINE                                                  
1974.05.24

MİLLİYET DAILY NEWSPAPER                                           
1974.06.12

KULIS MAGAZINE                                                  
1974.06.15

MİLLİYET ART MAGAZINE                                                  
1974.06.28

MİLLİYET ART MAGAZINE                                                  
1974.07.05

SOSYETE 13 MAGAZINE                                                  
1974.07.13